Turkish reports: Mossad spies confess to espionage charges

An agent who introduced himself as A.Z reportedly told one of the arrested suspects that a close friend of his was working for the European Union and wanted “to help Palestine.”

By Tobias Siegal, World Israel News

The 15 alleged Mossad spies who were arrested in Turkey on Thursday have confessed to espionage charges, the Turkish newspaper Sabah reported Friday morning.

Citing a statement issued by Turkey’s National Intelligence Organization (MIT), the Sabah report included new information acquired by Turkish authorities while interrogating the suspected agents.

One of the arrested agents, identified in the report as M.A.S, reportedly told interrogators that Mossad agents first contacted him in late 2018, while he was working as a student consultant in Istanbul.

“I provided them with information about Palestinian students and organizations,” he reportedly said, adding that his handler, an agent who introduced himself as A.Z, told him that a close friend of his was working for the European Union and wanted “to help Palestine.”


Mahmoud Abbas’ Ultimatum to Israel

The Jewish state has one year to leave the “Palestinian territories” — or else. But or else what?

In a video appearance at the UN General Assembly, Mahmoud Abbas has delivered an “ultimatum” to Israel: You have one year to leave what he calls “all the Palestinian territories,” or else. Or else what? Or else he will bring the case before the International Court of Justice, which has no power to enforce anything.

A report on this latest example of Palestinian preposterousness is here: “Israel ‘Has a Year to Withdraw From All Palestinian Territories,’ Abbas Says at UNGA,” Algemeiner, September 24, 2021:

Speaking before the United Nations General Assembly via video link on Friday, Palestinian Authority President Mahmoud Abbas posed an ultimatum before Israel, saying it had “one year to withdraw from all the Palestinian territories.

By “all the Palestinian territories,” Abbas means the entire West Bank, where nearly half a million Israelis now live, and East Jerusalem, where nearly a quarter million Jews live. He includes, as “Palestinian territories,” the Old City of Jerusalem, and in that Old City, the Western Wall and the Temple Mount, which is the holiest site in Judaism. He doesn’t explain how he expects Israel to uproot and move, within a year, 750,000 of its Jewish citizens from the West Bank and East Jerusalem. Israelis still remember the national trauma when they removed 8,500 Jews from Gaza in 2005, a trauma they do not wish to repeat.

Failing that, he said, the Authority will turn to the International Court of Justice.

That, of course, leads nowhere. Perhaps Mahmoud Abbas does not realize it, but the chief feature of the International Court of Justice is that it has no power to enforce its decisions. None. There is nothing Mahmoud Abbas can do about this. The proper reply to him is that heard most often in the schoolyard: “Oh yeah? You and what army?” And of course, his dreamy belief that the ICJ would find in favor of the Palestinians assumes that the justices of the court are willing to overlook the continued significance of the League of Nations’ Mandate for Palestine, which clearly included all of Jerusalem and of Judea and Samaria (renamed “the West Bank” by the Jordanians in 1950) in the territory assigned to the future Jewish National Home.

In a typically combative speech, Abbas accused Israel of all but destroying the two-state solution with actions he said could lead Palestinians to demand equal rights within one binational state comprising Israel, the West Bank and Gaza.

Mahmoud Abbas wants the world to forget that on several occasions Israel tried to make peace with the Palestinians on the basis of a near-total Israeli withdrawal from the West Bank, but both Yassir Arafat, who walked out on Ehud Barak’s offer of 95% of the West Bank in 2000,, and Mahmoud Abbas, who in 2008 walked out on Ehud Olmert’s even more generous offer of what the PA’s chief negotiator, the late Saeb Erekat, said was in total area more than the entire West Bank and Gaza; Olmert had wanted to retain 6.3% of the West Bank and in exchange was prepared to give Abbas 6.3% of Israeli territory, which meant that the Palestinians would end up with 20 square miles more than if Israel had given up all of the West Bank. In addition, Olmert promised to share ownership of Jerusalem, and to give the P.A. exclusive ownership of the Temple Mount, despite its being the holiest site in Judaism. Yet Abbas has the effrontery to claim that neither Arafat nor he, who walked out on generous offers, prevented a “two-state solution,” but that it was Israel at fault; it was Israel that, in his version of events, has come close to “destroying the two-state solution.”

The 85-year-old urged the international community to act to save the two-state formula that for decades has been the bedrock of diplomacy for the Israeli-Palestinian conflict.

No, he’s wrong. The “bedrock of diplomacy” for the Israeli-Palestinian conflict has been the attempt by the Palestinians to squeeze Israel back within the 1949 armistice lines, what Abba Eban called “the lines of Auschwitz,” with a nine-mile-wide waist from Qalqilya to the sea, and Israel’s refusal to yield to such an absurd proposition, which, if accepted, would mean putting Israel in such obvious peril that some Arab states, possibly supported by Iran and Turkey, would be tempted to launch an attack on Israel yet again. Any withdrawal by Israel to the 1949 armistice lines, which is what Abbas is demanding, would whet, not sate, Arab appetites.

How does Abbas think the “international community” can “save the two-state formula” if Israel chooses to reject it? Will it amass an army to force the Jewish state to surrender territory, such as the Jordan Valley, which it needs to retain if it is to have, in the words of UN Resolution 242, “secure [i.e. defensible] and recognized borders”?

The phrase “two-state solution” can apply to all sorts of possible borders, from the 1949 armistice lines that Mahmoud Abbas wants to reimpose, to the borders that the Trump peace plan envisions, with Israel retaining the Jordan Valley, all of East Jerusalem, and the major settlement blocs in the West Bank. Trump, remember, was also promoting a “two-state solution” – just not one to the liking of Mahmoud Abbas.

“The reality of one apartheid state as is happening today, our Palestinian people and the entire world will not tolerate such a situation,” Abbas said, reiterating an accusation Israel rejects.

Here we go again: Israel is “one apartheid state.” What’s he talking about? What are any of them – Rashida Tlaib, Ilhan Omar, Peter Beinart, Corey Bush, Bernie Sanders, Roger Waters – talking about, when they pluck from the air that all-purpose epithet “apartheid” and affix it to the Jewish state?

Once more unto the breach, here are the facts about “apartheid” Israel:

In Israel, Arabs serve in the Knesset, sit on the Supreme Court, go abroad as ambassadors. The chairman of the largest bank in Israel, the Bank Leumi, is an Arab. Arabs and Jews work in the same offices and factories, attend universities and technical institutes together, use the same hospitals, where they are treated by both Jewish and Arab medical personnel. Jews and Arabs own restaurants and shops and high-tech companies together, play on the same sports teams, and in the same orchestras. The only difference is that Jews must, while Arabs may, serve in the IDF. What a strange form of apartheid Israel apparently practices, so different from, indeed the very opposite of, the apartheid that used to prevail in pre-Mandela South Africa.

Gilad Erdan, Israel’s Ambassador to the US and the UN, responded to Abbas’ speech on Friday afternoon, arguing it showed that the Palestinian leader was “no longer relevant.”

“It is no coincidence that 80% of Palestinians want him to leave his position,” Erdan commented. “He once offered to sue the United Kingdom over the Balfour Declaration. Today, he wants to return to the UN Partition Plan. But most important of all, he lied about the Palestinians refusal to make peace. Those who truly support peace and negotiations do not threaten delusional ultimatums from the UN platform as he did in his speech.”

Nothing will come of nothing. Abbas can issue all the ultimatums he wants, and threaten to bring his case to the ICJ, but so what? Neither he, nor anyone else, can enforce an opinion of the ICJ. Israel will continue to ignore his ludicrous threats. It will continue to move from strength to strength: its economy — especially the high-tech startups that seem to pop up every day in the Jewish state – inexorably expands. Its advances in weaponry – think only of the Iron Dome missile system, and the more recent development of an airborne laser weapon that in recent tests destroyed every one of a succession of UAVs flown at different speeds and altitudes – rival those of the U.S., China, and Russia. Only the US and China have more NASDAQ-listed companies than Israel. Only Taiwan and Japan file more patents per million of population at the US Patent Office.

Israel’s military is the most powerful in the Middle East, and is ranked the 15th strongest in the world. Mossad agents have since 2010, beginning with the Stuxnet computer worm, been running circles around the Iranians, in a series of attacks that have slowed down its march toward a bomb. Israel is a world leader in the most important new technologies: in water use, where it has excelled in drip irrigation, desalinization, producing water out of the ambient air, and waste water recycling, and in solar energy. The Palestinians, on the other hand, have created nothing, done nothing, to earn the world’s admiration. They are leaders in exactly two areas: terrorism (the PLO, Hamas, Hezbollah, Palestinian Islamic Jihad, the PFLP), and the inveiglement of donors to make sure that they, the Palestinians, as well as their grasping leaders, are kept afloat on a sea of foreign aid.


Fransa ile Yunanistan arasında yapılan savunma anlaşması: Ankara bu konuda ne düşünüyor?


Son günlerde komşumuz Yunanistan’ın, Ege ve Doğu Akdeniz’de Türkiye’ye karşı kışkırtıcı eylemlerinde yeniden bir tırmanış yaşanmaya başladı.

Geçtiğimiz günlerde Nautical Geo isimli araştırma gemisi, Girit’in doğusu ve Kıbrıs’ın güneybatısında Türkiye’nin kıta sahanlığını ihlal teşebbüsünde bulundu.

Devamında, Ege’de, İzmir’in hemen karşısındaki Koyun Adası’nda, Savunma Bakan Yardımcısı’nın katılımıyla bir askeri tatbikat yaptılar.

Ayrıca Yunan Bakan Yardımcısı, arkasında İzmir görünecek şekilde poz vererek sosyal medya hesabından buram buram şovenizm kokan şöyle bir paylaşımda bulundu:

“Her ada, her küçük ada, her kayalık adacık, bir Yunan yurdu! Her yerdeyiz.”


Hemen belirtelim, Yunanistan’ın Türkiye’ye parmak sallayan bu son eylemlerinin arkasında Fransa var.

Geçtiğimiz günlerde Paris’le Atina yönetimleri arasında bir anlaşma imzalandı. Yunanistan Parlamentosu’nda oylanıp kabul edilen, tam adıyla, Savunma ve Güvenlik Alanlarında İş Birliğine Yönelik Stratejik Ortaklık Anlaşmasının hedefinde Türkiye var.

Daha doğrusu, Yunanistan’a yönelik bir saldırı halinde Fransa’nın Atina’nın yanında yer almasını öngören bir anlaşma bu.

Gerçi, anlaşmanın oylanmasından önce, Yunan muhalefeti tarafından bunun tam da bu anlama gelmediğine işaret eden konuşmalar yapıldı.

Başbakanlığı döneminde Türkiye kamuoyunun da yakından tanıdığı, şu an Anamuhalefet partisinin liderliğini temsil eden Aleksis Çipras, bu anlaşmanın Türkiye ile deniz yetki alanlarında yaşanabilecek bir gerginlik sırasında Fransa’ya, Yunanistan’a yardım yükümlülüğü getirmediğini savundu.

Fransa ile Yunanistan arasında imzalanan bu anlaşmanın asıl mahiyetini özetlemek için yine Çipras’ın o konuşmasından şöyle bir alıntı yapabiliriz:

“Fransa, Rafale (savaş uçağı) ve fırkateynler için, Yunanistan gibi borç yükü yüksek olan, borcu gayrisafi yurt içi hasılasının yüzde 210’una ulaşmış bir ülkeden, Yunan savunma sanayinin katılımına dair hiçbir garanti olmaksızın 7 milyar euro alıyor.”

Anlaşıldığı üzere, Yunanistan’ın Türkiye fobisini tepe tepe kullanarak, ekonomik borç sarmalından kurtulamamış bir ülkeyi yeni milyarlarca avroluk silah alımına zorlayarak, tabir yerindeyse ‘söğüşleyen’ bir Fransız tutumu var bu işin arkasında.

Ama mesele bundan ibaret de değil.

Daha iyi okumalar yapabilmek için, biraz daha geriye çekilerek fotoğrafa biraz daha kapsayıcı şekilde bakma ihtiyacı var.


Bu işin bir ayağında Fransa’nın askeri gücünü kullanarak Avrupa’ya liderlik etme arayışları var.

Bilindiği üzere, 20 gün kadar önce, ABD ile İngiltere’nin bir olup Avustralya’ya Fransa ile yapılan 90 milyar dolarlık denizaltı anlaşmasını iptal ettirmesi, Macron yönetimini çok kızdırmıştı.

Şimdi Paris yönetimi, biraz da bu olayı kendi tezleri için kullanmak adına, Avrupa’nın geleceğine dair kendi iddialarına yeniden yönelerek, Yunanistan’la böyle bir anlaşma yaptı.

Yani, bir yönüyle de bu işin arkasında Avrupa’nın gelecekteki liderliğini elinde tutma kavgası var.

Almanya, bir ekonomik dev olarak AB’nin liderliğini sürdürmek isterken, Fransa, NATO’yu denklem dışına itip, kendi askeri gücünün domine ettiği bir Avrupa fikriyle hareket ediyor.

(Bu anlamda Macron’un NATO için “Beyin ölümü gerçekleşti” sözlerini hatırlamanın tam zamanı)

Fransa’nın dezavantajı, bu tezine Avrupa içinden Yunanistan dışında bir destek bulamamış olması.

Yani NATO’nun varlığı, AB üyesi diğer pek çok ülke tarafından hala en garantili güvenlik çatısı olarak algılanıyor.

Tabi, NATO deyince, Amerika dememek olmaz.

Bu bağlamda Fransa’nın asıl rakibi Almanya değil zaten, ABD.

Fransa’nın Yunanistan’la yaptığı anlaşmaya dair bu ‘bu ilişkilendirmelerimiz’ meselenin askeri ve siyasi yönüne dokunuyor.

Bir de bu işin ihmal edilemeyecek, belki de asıl öznesi olan ekonomik boyutu var tabi.

Bir güvenlik uzmanının değerlendirmesine göre, Fransa’nın silah sanayiini yöneten lobiler, daha fazla silah satmak, daha fazla askeri pazar oluşturmak için Macron’un ‘başına ekşiyorlar.’

Fransa’nın Avrupa’nın savunma gücünü domine edecek bir liderlik misyonuna sahip olması demek, Yunanistan’dan gelecek paranın 20 katı, 30 katı daha fazlası anlamına geliyor.

Fransa’nın Avustralya’yla yaptığı 90 milyar dolarlık denizaltı anlaşmasının ABD ve İngiltere’nin ağırlığını koymasıyla iptali edilmesi olayı ile Fransa ile Yunanistan arasında Türkiye’yi doğrudan tehdit etme amacıyla imzalanan anlaşma arasında ekonomik bakımdan böyle bir ilişki bulunuyor.

Peki, biz yapmalıyız?

Mesele hep bir yerde o ‘duygusal alana’ çıktığına göre, Türkiye’deki Fransız yatırımcılarını Macron yönetiminin bu pervasızlığına karşı uyarıda bulunmaya davet etmek iyi bir fikir olmaz mı?

Türkiye’ye karşı bu düşmanlığınız bize zarar veriyor deseler nasıl olur mesela?



Gizemli hastalık paniği! ABD başkanı Biden harekete geçmişti, şimdi de Almanya

Almanya’da “gizemli hastalık” alarmı!
Almanya, ‘Gizemli Hastalık’ olarak bilinen Havana Sendromu ile ilgili soruşturma başlatıldığını açıkladı. ABD geçtiğimiz günlerde hastalığı ‘çok çok gerçek’ olarak tanımlamış ve Başkan Biden hastalıktan etkilenenler için iki taraflı bir yasa tasarısını imzalamıştı.


IMF’dan son dakika Türkiye açıklaması! Beklentileri revize etti

IMF, Türkiye ekonomisinin 2021 yılı büyüme tahminini yüzde 5,8’den yüzde 9’a yükseltirken, 2022 için büyüme beklentisini yüzde 3,3’te sabit tuttu.


ABD Dışişleri Bakanı Blinken’den Filistin için “iki devletli çözüm” çıkışı

ABD Dışişleri Bakanı Blinken, İsrailli ve BAE’li mevkidaşları ile düzenlediği ortak basın toplantısında, Filistin-İsrail çatışmasını sona erdirmenin tek yolunun “iki devletli bir çözüm” olduğunu vurgulayarak, İran’a uyarıda bulundu.

ABD Dışişleri Bakanı Blinken'den Filistin için "iki devletli çözüm" çıkışı
ABD Dışişleri Bakanı Antony Blinken, İsrail Dışişleri Bakanı Yair Lapid ve Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) Dışişleri Bakanı Şeyh Abdullah bin Zayed Al Nahyan ile ABD’nin başkenti Washington DC’de bir araya geldi. Dışişleri Bakanları görüşmenin ardından ortak basın toplantısı düzenledi. Blinken, ABD’nin İsrail ve Arap ülkeleri arasında İbrahim Anlaşmaları (Abraham Accords) olarak bilinen anlaşmaları genişletmek için çalıştığını aktararak, bu tür bağların yeniden kurulmasının İsrail ve Filistin arasındaki gerilimi durdurmak için de kullanılabileceğini umduğunu ifade etti. Blinken, İsrail ve BAE arasındaki olumlu ilerleyen ilişkileri överek, her üç ülkenin, dini hoşgörü, su ve enerji konularında çalışacağını belirtti.


Blinken, Filistin-İsrail çatışmasını sona erdirmenin tek yolunun “iki devletli bir çözüm” olduğunu vurgulayarak, her iki taraf için eşit özgürlüklerin teşvik edilmesinin önemli olduğunu açıkladı. Blinken, eski ABD Başkanı Donald Trump döneminde Kudüs’te kapatılan ABD konsolosluğunu yeniden açmayı planladıklarını aktardı.


Blinken ayrıca, İran ile diplomasi ilerlemezse ABD’nin “diğer seçeneklere yöneleceğini” belirterek, İran’a nükleer anlaşmaya katılmak üzere zamanının tükenmekte olduğunun sinyalini verdi. Blinken, “İran’ın meydana getirdiği zorlukla başa çıkmak için her seçeneğe bakacağız” ifadelerini kullanarak, “Diplomasinin bunu yapmanın en etkili yolu olduğuna inanmaya devam ediyoruz. Ancak diplomasi için iki kişi gerekiyor ve İran’dan bu noktada bunu yapmaya istekli olduğunu görmedik” dedi.


Lapid, Filistinliler de dahil olmak üzere tüm insanların iyi bir yaşam sürme hakkına olan bağlılığını vurgulayarak, İsrail’in son dört ayda BAE, Fas ve Bahreyn’de Büyükelçilikler açtığını, Mısır ve Ürdün arasındaki savaşı barışa çevirdiğini aktardı. Lapid, İran’ın sürekli büyüyen bir nükleer tehdit olduğuna yönelik uyarıda bulunarak, İran’ın nükleer bir tehdit olmasına izin vermeyeceğini ifade etti. Lapid, İsrail’in İran’a karşı her an harekete geçebileceğini vurguladı.


Al-Nahyan ise, “Filistinliler bölgede barışın sağlanmasının en önemli unsuru olacak” ifadelerini kullanarak, “Komşular olmadan bölgede barıştan söz edemeyiz” dedi.
Al-Nahyan ayrıca, yakında İsrail’i ziyaret edeceğini belirtti.


Yunanistan, Fransa ve ABD’den sonra İngiltere’yle de anlaştı

Geçtiğimiz haftalarda önce Fransa sonra da ABD ile anlaşmalar imzalayan Yunanistan, şimdi de İngiltere’yle savunma dahil çok sayıda alanda işbirliğine gitti.

Yunanistan, Fransa ve ABD'den sonra İngiltere'yle de anlaştı
Yunanistan Dışişleri bakanları Nikos Dendias ile İngiltere Dışişleri Bakanı Liz Truss, başkent Londra’da bir araya geldi.

Dendias ve Truss, iki ülke arasında savunma işbirliğini de içeren geniş kapsamlı bir anlaşma imzaladı.

Dendias, anlaşmanın savunma, ticaret, eğitim ve iki ülkeyi ilgilendiren tüm alanları kapsadığını söylerken, Truss ile görüşmesinde savunma, Kıbrıs ve Doğu Akdeniz konularını da ele aldıklarını belirtti.

Anlaşmanın maddelerine ve tam içeriğine dair ise bir bilgi paylaşılmadı.


TRT World Forum 2021’de Dünyanın Yeni Güç Haritası Masaya Yatırıldı

“Güç ve Paradoks: 21. Yüzyılda Büyük Stratejiyi Anlamak” temasıyla bu yıl 19-20 Ekim tarihlerinde sanal ortamda gerçekleştirilen TRT World Forum 2021 sona erdi.


İki gün boyunca küresel sorunların alanında uzman kişiler tarafından masaya yatırıldığı forumda, 30’u aşkın ülkeden dünyaca önemli isimler, iklim ve küresel sağlık krizlerinden uluslararası ekonomik kalkınmaya, Avrasya’nın yükselişinden dijital yönetişime kadar dünya gündemini meşgul eden birçok konuyu özel oturumlarda ele aldı.

Dünya gündemini yakından ilgilendiren konularla bu yıl da dünya basınında yoğun ilgi gören TRT World Forum 2021, “Güç ve Paradoks: 21. Yüzyılda Büyük Stratejiyi Anlamak ” başlığı altında gerçekleşti. Yüksek teknoloji ile dünyayı bir araya getiren etkinlikte 9 açık oturum, 7 uzmanlarla yuvarlak masa toplantısı, özel söyleşi ve ünlü sanatçılar tarafından icra edilen canlı performanslar düzenlendi. Dünyanın dört bir yanından ulusal ve uluslararası 100’ün üzerinde uzman üst düzey konuşmacının katıldığı forumda, dünya gündemi masaya yatırıldı.

Cumhurbaşkanı Erdoğan: “BM ve diğer uluslararası kurumların reform ihtiyacı görmezden gelinemez”

TRT World Forum 2021’in onur konuğu olarak açılış konuşmasını yapan Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, dünya savaşları sonrası ortaya koyulan sistemin uzun süredir adalet ve istikrar üretmediğinin altını çizerek konuşmasında şunları kaydetti:

“Birinci Dünya Savaşı sonrası temelleri atılan, İkinci Dünya Savaşı sonrası tahkim edilen bu sistem, uzun süredir adalet ve istikrar üretmiyor. İslam âleminin söz hakkının olmadığı, Afrika’nın, Latin Amerika’nın, Güney Asya’nın taleplerinin dikkate alınmadığı, sadece gücü elinde bulunduran 5 ülkenin çıkarlarının gözetildiği bu sistemin, hâlihazırdaki yapısıyla devam etmesi mümkün değildir. Birleşmiş Milletler ve diğer uluslararası kurumlardaki reform ihtiyacı, artık görmezden gelinemez.”

Dışişleri Bakanı Çavuşoğlu: “İnsani Yardım Konusunda En Cömert Ülkeyiz”

TRT World Forum’un özel oturumuna katılan Dışişleri Bakanı Mevlüt Çavuşoğlu, Türkiye’nin proaktif dış politikasından örnekler vererek “Güç, ‘gerçekten’ merhametli olmalı, biz insani yardım konusunda en zengin olmasa da ‘en cömert’ ülkeyiz” dedi.

Bakan Çavuşoğlu, Türkiye’nin sert gücünü tüm seçenekler tükendiğinde diplomasiyi başlatmak için kullandığını belirterek “Suriye ve Libya’daki varlığımız, sahada istikrarı sağlamış, düzensiz göçü ve terörü önlemiş ve diplomasinin önünü açmıştır” dedi.

İletişim Başkanı Altun: “Küresel sorunlar, küresel çözümler gerektiriyor”

Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanı Fahrettin Altun, küresel sorunların küresel çözümler gerektirdiğini, Türkiye’nin uluslararası sistemdeki zorluklara cevap vermek için adımlar attığını söyleyerek şöyle devam etti:

“Sayın Cumhurbaşkanımızın liderliğinde, dış politika stratejimizi sadece acil güvenlik kaygılarımıza değil, bölgesel ve küresel sorunlara da çözüm üretecek şekilde revize ettik. Türkiye, küresel salgın krizi sırasında da diğer ülkelerle iş birliği yapmak ve onları desteklemek için her adımı atmıştır ve buna devam edecektir. Yapıcı ve yenilikçi diplomasi ve uluslararası katılım, küresel zorlukların kontrol altına alınması sürecinde kilit rol oynayacaktır. Türkiye bu anlamda sorumluluklarını yerine getirmektedir ve bundan sonra da diğer ülkelerle birlikte çalışmaya hazırdır.”

TRT Genel Müdürü Sobacı: “Küresel sorunları dünyanın gündemine taşıyoruz”

TRT Genel Müdürü Mehmet Zahid Sobacı, insanı merkezine alan yayıncılık anlayışıyla, dezavantajlı coğrafyaların, toplumların ve bireylerin sesi olmak için gayret gösterdiklerini belirterek, “TRT World Forum gibi uluslararası platformlar aracılığıyla yeni fikirler üretmek ve yeni hedefler belirlemek zorundayız.” dedi.

Dijitalleşme sürecinin, kendisinden beklenen demokratikleşmeye katkı verme görevini zaman zaman karşılamadığını belirten Sobacı, sözlerine şöyle devam etti:

“Biz, TRT World Forum ile, küresel ve bölgesel sorunları çok sesli ve çok boyutlu bir perspektifte uluslararası kamuoyunun gündemine taşıyoruz. İnsanı merkezine alan yayıncılık anlayışımızla, dezavantajlı coğrafyaların, toplumların ve bireylerin sesi olmak için gayret gösteriyoruz. Yayıncılık ilkelerimiz doğrultusunda dünyamızı tehdit eden tüm krizlere olan hassasiyetimizi, televizyon ve radyo kanallarımız, dijital platformlarımızla dünyanın 7 kıtasına 41 dil ve lehçede ulaştırıyoruz.”

İngiltere İklim Özel Elçisi Bride: “Türkiye’nin Paris Antlaşması’nı imzalaması çok önemli”

“Stratejik Tehdit Olarak İklim ve Küresel Sağlık” başlıklı açık oturumda konuşan İngiltere İklim Özel Elçisi Nick Bride, Türkiye’nin Paris Antlaşması’nı imzalamasının çok önemli olduğunu ifade ederek “Cumhurbaşkanı Erdoğan tarafından 2050’ye kadar Türkiye’de karbon nötr ilan edilmesi gerçekten çok önemli bir duyuru oldu. Düşük karbon tüketimi yapılabilmesi açısından Türkiye çok önemli bir ülke” dedi.

Pakistan Eski Dışişleri Bakanı Janjua: “Türkiye ve Pakistan arasındaki ilişkiler Pakistan için hayati önem taşıyor”

“Küresel Yönetişim ve Çok Kutupluluğun Getirdiği Sınamalar ve Fırsatlar” başlıklı oturumda konuşan Pakistan Eski Dışişleri Bakanı Tehmina Janjua, Türkiye ve Pakistan arasındaki ilişkilerin Pakistan’ın çıkarları için hayati önem taşıdığını söyleyerek “İki ülke arasında çok güçlü bir ilişki var. Pakistan-Türkiye ilişkisinin gücünü, Cumhurbaşkanı Erdoğan ve Başbakan İmran KHan arasındaki etkileşim de dâhil olmak üzere üst düzey yetkililerin ziyaretlerinde görebilirsiniz.” dedi.

Çatışma ve İnsani Araştırmalar Merkezi Direktörü Barakat: “Amerikalılar Afgan ordusunu Taliban ile savaşmaya zorladı”

“Taliban Geri Dönüyor: Alınan ve Kaybedilen Dersler” başlıklı oturumda konuşan Çatışma ve İnsani Araştırmalar Merkezi Direktörü Sultan Barakat, 2014 yılında Amerikalıların arka planda Afgan ordusunu Taliban’la savaşmaya zorlamasıyla gerçek değişimin başladığını söyledi.  Kabil Barış Enstitüsü Yönetim Kurulu Başkanı Nadir Naim ise, Afganistan’da harcanan milyarlarca doların Afgan halkının çoğu üzerinde sürdürülebilir bir etki yaratmadan yok olmuş gibi göründüğünü ifade ederek, “Uluslararası toplum, Taliban’ı köşeye sıkıştırmamak ve tecrit etmemek için duyarlı olmalı ve onlara sözlerini yerine getirmeleri için biraz zaman tanımalıdır” şeklinde konuştu.

“Libya ve Suriye gibi yerlerde NATO’yu görmedik”

“Trans-Atlantik İlişkiler ve ‘Batının’ Geleceği” oturumunda, Türkiye’nin Afganistan’da yaşanan süreçte hem NATO kuvvetinin bir parçası olarak, hem de yerel insanların güvenini kazanması açısından takdire şayan bir başarı elde ettiğini söyleyen Cumhurbaşkanlığı Başdanışmanı Prof. Dr. Gülnur Aybet, “Havaalanı kontrol altına alma teklifimiz oldu ama bu konu henüz gerçekleşmedi. Taliban ile görüşmemizde Türkiye olarak, kendilerine çok kapsamlı bir yönetim kurmaları ve kadınların hakları konusunda çok özen göstermeleri gerekliliğini önemle ifade ettik. NATO’nun Afganistan’daki görevine bakarsak bu çok uzun soluklu bir müdahale idi. Bu tarz uzun müdahalelerde bölge gerçeklikleri zaman içinde değişebilir. NATO, ülkeye istikrar sağlama konusunda bölgedeki terör faaliyetlerini engellemek kadar başarılı olamadı.  Bununla birlikte Türkiye’nin hassasiyet gösterdiği Libya ve Suriye gibi yerlerde NATO’yu görmedik ve bu NATO’nun çalışmaları konusunda bir hayal kırıklığı oluşturdu” açıklamalarında bulundu.

ABD’nin Ankara Eski Büyükelçisi Jeffrey: “Erdoğan, bölgesel jeopolitiğe çok hâkim bir lider”

“Büyük Güç Rekabeti ve Ortadoğu’nun Geleceği” oturumunda konuşan ABD’nin Ankara Eski Büyükelçisi ve Wilson Center Ortadoğu Başkanı James Jeffrey, Biden yönetiminin yavaş ama önemli şekilde ilerlediğini savundu. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın bölgesel jeopolitiğe çok hâkim bir lider olduğunu hatırlatan Jeffrey, Biden ve Erdoğan’ın önümüzdeki süreçteki ilişkileri hakkında “ihtiyatlı bir iyimserliğim var” dedi.  Aynı oturumda konuşan Ürdün Eski Başbakan Yardımcısı ve Dışişleri Bakanı Nasser Judeh de Türkiye, Kuzey Atlantik, Ortadoğu ve Avrupa’dan ayrı düşünülemez. Ortadoğu’da istikrarın stratejik değeri her şeyin üzerinde” dedi. Lancaster Üniversitesi Rektör Yardımcısı Alistair Burt de Birleşmiş Milletler’de yaşanan karar alma sorununa dikkat çekti, “BM Güvenlik Konseyi görevini yerine getirmedi. Veto kullanımı ile zaten görevini yerine getirmesi mümkün değil” dedi. Aynı oturumda söz alan Brookings Doha Center Direktörü Tarik Yousef hem Ortadoğu’nun hem de dünyanın önümüzdeki dönemde en büyük sorununun pandemi sonrası ekonomik toparlanma olacağını vurguladı.

TRT World Forum 2021 dünya gündemini ele aldı

Bu yıl 30’u aşkın ülkeden 100’e yakın konuşmacının katılımıyla 5’incisi düzenlenen TRT World Forum’da 9 açık oturum, 7 uzmanlarla yuvarlak masa toplantısı, 3 özel söyleşi ve ünlü sanatçılar tarafından icra edilen canlı performanslar düzenlendi. “Küresel Yönetişim ve Çok Kutupluluğun Getirdiği Sınamalar ve Fırsatlar”, “Büyük Güç Rekabeti ve Ortadoğu’nun Geleceği”, “Stratejik Tehdit Olarak İklim ve Küresel Sağlık”, “Dijital Çağda Politika Oluşturmak ve Devlet Yönetimi” ve “Türkiye’nin Büyük Stratejisi: Bölgesel ve Küresel Zorluklar” gibi dünya gündemini oluşturan başlıklar, alanında uzman isimler tarafından masaya yatırıldı.

TRT World Forum yüksek teknoloji ile dünyayı yine bir araya getirdi

TRT World Forum 2021’de, tamamen dijital ortamda düzenlenen etkinlikteki artırılmış gerçeklik teknolojisi sayesinde katılımcılara, benzer çevrimiçi organizasyonlardan daha farklı bir deneyim yaşatıldı. Bir Türk yazılım firması tarafından geliştirilen teknoloji sayesinde, TRT World Forum 2021’de dünyanın dört bir yanından moderatörler sanal stüdyoda bir araya geldi. Ziyaretçiler hem sanal bir fuaye alanını ziyaret etti hem de istedikleri panel ve söyleşilere katıldı. Simultane Türkçe tercüme ile yayınlanan forumda ayrıca sanal sergi alanları ve sanal kütüphaneler ile katılımcılara gerçek bir etkinlik deneyimi yaşatıldı.



Sweden Hosts International Forum on Holocaust Remembrance

But is itself a hotbed for hatred of Jews and Israel.


The city of Malmo, Sweden, earlier this month hosted the International Forum on Holocaust Remembrance and Combatting Antisemitism. Perhaps a bit ironically, the city of Malmo, chosen as the site for the two-day conference, has been a hotbed for antisemitic and anti-Israel activities. In fact, while the conference was being held, the main synagogue in Malmo was targeted with another antisemitic outburst. The words, “The Holocaust was a scam” was painted on its walls. According to a report in the Swedish newspaper Dagens Nyheter, the police are handling the case as a hate crime. The newspaper claimed that the Nordic Resistance Movement, a neo-Nazi group, claimed responsibility for the incident. However, given Sweden’s media policy of shielding the large Middle Eastern Muslim migrant group in the city, the veracity of the report may be questionable. During Israel’s clashes with the terrorist group Hamas in Gaza, and especially in the 2009 Cast Lead operation, triggered a wave of antisemitic assaults on Jews in Malmo by mainly Muslims.

Back at the conference, heads of state and prominent officials were brought together (the Swedish government invited 50 heads of state) including the prime ministers of Albania, Estonia, Slovakia, and Ukraine, and the presidents of Finland, Latvia, Romania, and North Macedonia. Israel was represented by Diaspora Affairs Minister Nachman Shai, and President Isaac Herzog, who participated virtually. The host country, Sweden, was represented at the highest level by Prime Minister Stefan Lofvan, Sweden’s King Carl XVI Gustaf, and Queen Silvia. Virtually representing the US was Secretary of State Antony Blinken, while the US delegation to Malmo included Deputy Secretary of State for Management and Resources, Brian McKeon, and US Special Envoy for Holocaust Issues, Ellen Germain.

To Sweden’s credit, over 20-years ago it hosted 46 countries who met in Stockholm to preserve the memory of the people murdered in the Holocaust. The conferees drafted at that time the Stockholm Declaration, and according to Secretary of State Antony Blinken, “promised to plan a better future amidst the soil of a bitter past.” In his video delivered to the conference, Blinken pointed out that, “anti-Semitism is on the rise all over the world.” He said, “Just last week vandals desecrated parts of the Auschwitz Concentration Camp in Poland, and disinformation, including Holocaust denial is rampant.  Those who are engaged in denialism want to blur the line between truth and lies, and provoke hate against the Jewish people….”

Blinken emphasized three steps the US would take: First, $1million to counter antisemitic hate speech on line in the Middle East and North Africa. Second, the US would start an expanded series of international visitor programs that will work with government and civil society representatives to confront Holocaust distortion and antisemitism in the Middle East, Europe, and Latin America. Third, the State Department will work with Congress to provide another $1million in Central Europe to support this alliance and the Holocaust Taskforce against Holocaust denials and distortions. Finally, Blinkin announced that President Joe Biden has nominated renowned Holocaust scholar Deborah Lipstadt, to be his envoy to combat antisemitism.

Israel’s President Isaac Herzog, like Blinken, addressed the assembled participants at the conference virtually. In it, he called on the world to more vigorously confront social media companies to ensure that hateful material is dealt with. He said, “Antisemitism is an infusion of hate into pockets of ignorance, a force of destruction which wears down any virtue on its path.” He added, “It will not be only improving Holocaust education in schools, such as the outstanding program of Yad Vashem, but also working aggressively on social media, including confronting social media companies to ensure that hateful incitement is quickly removed.

Swedish retiring Social-Democrat Prime Minister Stefan Lofvan, told his fellow heads of state attending that, “We are not looking for another declaration; we are looking for a way to translate the principles of these (Stockholm Forum and IHRA) documents into reality. It is our duty to continue to tell the stories of Holocaust survivors when they are no longer among us; it is our duty to do whatever necessary to counter the forces that threaten human dignity. It is our duty to remember and react.” Lofvan called on other heads of state to come up with “concrete measures” to tackle antisemitism.

While Prime Minister Lofvan made a moving address to the assembled dignitaries, his own government had, in recent years resorted to antisemitic tropes. His former Foreign Minister, Margot Wallstrom in particular, has made offensive remarks against the Jewish state clearly bordering on antisemitism. Led by Wallstrom in 2014, Sweden was the first member-state of the European Union (EU) to extend recognition to the non-existent Palestinian state, led by Mahmud Abbas, a Holocaust denier. The influx of Middle Eastern Muslim migrants from Syria and Iraq, inculcated with hatred for Israel and Jews, increased antisemitism in Sweden to unprecedented levels in schools and communities, especially in Malmo.

In 2015, Wallstrom stated in the Swedish parliament that Israel was conducting “extrajudicial executions” of Palestinian stabbers. Israel’s foreign ministry responded by accusing Wallstrom of “giving support to terror and thus encouraging violence.” During the 2015 Paris, France terror attack by the Islamic State (IS), Wallstrom asserted on Swedish Television that the attacks were rooted in frustration of Muslims in the Middle East, including the Palestinians. In August 2009, the Swedish tabloid Aftonbladet, published an article that charged Israeli troops of harvesting organs from dead Palestinians in their custody. Israeli officials denounced the story in the paper as false and antisemitic.

Nathan Sharansky, former Soviet dissident, Prisoner of Zion in Soviet gulags, author of The Case for Democracy, Human Rights activist, and former head of the Jewish Agency, devised the 3D test of antisemitism. The 3D’s include Demonization of Israel, Double Standards when dealing with Israel, and Delegitimization of Israel. As Sharansky saw it, the new form of antisemitism is aimed at the collective Jew – that is the Jewish state. Under Sharansky’s test, Wallstrom can most definitely be identified with Demonization of Israel, as well as portions of the Swedish media.

Rabbi Moshe David Hacohen, the former rabbi of the Malmo Jewish community, expressed disappointment that, “the conference had not dealt in greater depth with the situation in Malmo.” As a result of antisemitic attacks on local Jews in Malmo, the Jewish population in Malmo has declined from about 1,000 to 530.

During the Malmo conference, Sweden’s Foreign Minister Ann Linde, had visited Israel with the aim of opening a new chapter in Israeli-Swedish relations. In a meeting with Israeli Foreign Minister Yair Lapid, Linde declared, “Sweden is a friend of Israel.” Nevertheless, Sweden needs to act domestically against hate of Jews and Israel.


Türkiye’nin enerjisindeki kardeş payı!


  • İki kardeş ülke Türkiye ile Azerbaycan, attığı ortak adımlarla tarihi yeniden yazıyor.

Birlikte, enerji ve savunma başta olmak üzere inşaattan sağlığa, turizmden teknolojiye, daha pek çok alanda dev işbirliklerine imzalar atılıyor.

Önceki gün Zengilan’da Cumhurbaşkanı Erdoğan ile birlikte kameralar karşısına geçen Azerbaycan Cumhurbaşkanı İlham Aliyev, “Ortak adımlarımız tarihte ebedi kalacak. Bu tarihi biz Türkiye ile birlikte yazıyoruz.” sözleri bu hakikatin dünyaya ilanıydı aslında…

İki kardeş ülkenin bu adımlarını sığ politik gözlerin anlayabilmesi kolay değil. Onun için meselenin derinliğinde boğulup gidiyorlar.

Son buluşmadan 4 ay kadar önce Şuşa’da imzalanan Şuşa Beyannamesi tarihi bir anlaşmaydı. Yapılan anlaşma Türkiye-Azerbaycan arasındaki ilişkilerde yeni bir aşama sayılmıştı. Ancak asıl adımların 10 yıllar öncesinde atıldığını da atlamamak gerek.

Onun için geçmişte atılan adımları unutmadan bugün onların ne büyük birikimlere dönüşüverdiğini de hatırlatmakta fayda var.

Bizler inanılmaz heyecanlar duyuyoruz. İki ülkenin her gün biraz daha kardeşlik bağıyla kenetlendiğini gören düşmanlarımıza ise öfkeden kudurmuşçasına tırnaklarını yemek düşüyor.


Türkiye-Azerbaycan’ın bölgesel işbirlikleri fena halde birilerinin dengesini bozmaya yetiyor. Bozmaya da devam edecek. Işığımızı boğmaya niyetlenenlerin iklimimizi çevreleyen puslu havasını dağıtmaya devam edelim;

Sadece Türkiye-Azerbaycan işbirliğiyle kurulan şirketlerden birinin Türkiye’deki faaliyetleri bile birlikte neleri başardığımızı gözler önüne sermek için yeterli. Anlatalım;

Yıl 2008. Kardeş Azerbaycan’la önemli bir enerji anlaşmasının imzaları atılıyor.

Petkim’in de özelleştirilmesiyle, mülkiyetinde bulunan 2860 dönümlük alan Star Rafineri adıyla kurulan şirkete tahsis ediliyor.

Star Rafineri kim? Azerbaycan Devleti’nin petrol şirketi SOCAR’ın iştiraki olan SOCAR Türkiye adıyla yapılan stratejik yatırım…


Yürütülen yoğun fizibilite çalışmaları sonrası 2011 yılında temeli atılmaya başlanıyor. 2012 yılının sonlarına doğru Türkiye’nin ilk stratejik yatırım belgesini alıyor. Hem de ne stratejik. Stratejik kısmına sonra tekrar döneceğim. Önce tarihi serüvenin hikayesini tamamlayalım;

O tarihten 2018 yılına kadar süren yoğun çalışmalar sonunda İzmir Aliağa’da Türkiye’nin ilk ve tek entegre petrokimya tesisi olan Petkim’in yanında STAR Rafineri inşa ediliyor.


Nihayet aynı yıl Star Rafineri’de ilk üretim faaliyetleri başlıyor. Türkiye’nin en büyük endüstriyel holdingi SOCAR Türkiye, Türkiye’nin tek petrokimya kompleksine sahip oluyor. Firma, rafineri, petrokimya, doğal gaz, enerji servis hizmetleri, lojistik ve telekomünikasyon gibi alanlarda da yatırımlar yürütüyor.

10 yıllık hayalin gerçekleşmesinde Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ve Azerbaycan Cumhurbaşkanı İlham Aliyev’in inanılmaz gayretleri var.

SOCAR’ın alevi enerjisiyle Anadolu’yu ısıtsın istiyorlar. Petkim’i STAR Rafineri’ye entegre ederek küresel bir enerji devine dönüşmesi arzu ediliyor. Ve başarılıyor.


Türkiye ham madde olarak kullandığı ve geçmişte ithal etmek zorunda olduğu ürünleri artık içeride sıkıntısız bir şekilde üretebilir hale geliyor.

STAR Rafinerinin girişimleriyle petrokimya sektörü için önemli ham maddeler olan nafta, ksilen ve reformat ile cari açığın önemli kalemlerini oluşturan dizel yakıt, jet yakıtı, LPG ve petrokok gibi petrol ürünlerinin üretimi artık Türkiye’de yapılıyor. Şirketin Türkiye’nin cari açığının azaltılmasına büyük katkıları var. 

STAR Rafineri, yıllık 10 milyon tonluk ham petrol işleme kapasitesiyle Türkiye’nin işlenmiş petrol ürünleri ihtiyacının neredeyse yüzde 25’ini karşılıyor. Ürünler dış piyasada da satışa sunuluyor. 

Türkiye’nin dünya markası Türk Hava Yolları’nın jet yakıtı ihtiyacının önemli bir bölümünün de üretimini de yine bu tesis sağlıyor. Bir taraftan da Anadolu’nun dört bir yanındaki uçuş terminallerine jet yakıtı ulaştırmak için büyük bir ulaşım ağı kurulma çalışmaları yürütülüyor. Ham petrol depolama kapasitesini artırmak için devam eden ilave yatırımlar da cabası…


Rakamlarla ilerleyelim;

Star Rafineri 2020 yılını artıda kapatarak 10.5 milyon tonluk ham petrol işleme hedefinin üzerine çıkmıştı. 2021 sonunda bu hedefin de üstüne çıkılmaya çalışılıyor.

Türkiye’de motorinin yüzde 40’ı ithal ediliyor. STAR Rafineri yıllık 4,8 milyon ton motorin üretimiyle ülkemizin toplam motorin ihtiyacının yüzde 20’sini tek başına karşılayabiliyor.

SOCAR Türkiye’nin diğer iştiraki Petkim ise 2020 yılı İhracatın Yıldızları listesinde, kimya sektöründe birinci, tüm sektörler kategorisinde ise ikinci sıraya yerleşmiş durumda.

Petkim, 2021’in 2. Çeyrek sonuçlarıyla ise tüm zamanların en iyi finansal performansına imza attı. Bu dönemde 1 milyar 325 milyon TL net kâr elde eden Petkim’de toplam ciro da 7 milyar 397 milyon TL’ye çıkarak her iki göstergede de şirket tarihinin en yüksek rakamlarına erişildi. Böylece şirketin ilk 6 aylık net kar rakamı da 2 milyar 216 milyon TL’ye ulaşmış oldu.

Petkim’in üretilen hammaddeler; inşaat, tarım, otomotiv, elektrik, elektronik, ambalaj, ilaç, boya, deterjan, kozmetik gibi birçok sanayi alanında kullanılıyor. Kısa bir es verelim;

Hatırlarsınız, Türkiye’nin dünya ihracatından aldığı pay ilk kez Temmuz ayında yüzde 1’in üzerine çıkmıştı. Rakam, 1980’de yüzde 0,14, 2000’de yüzde 0,43 idi… Türkiye’nin önemli bir başarısıydı… Bu başarımızda kardeş Azerbaycanımızın da payı var.


Meselenin stratejik ayağına geri dönersek; Türkiye’nin son 20 yılda atmış olduğu stratejik hamlelerden biri gerçekten. Çoğu büyük projede olduğu gibi bunda da Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın büyük teşvikleri var. Şöyle ki;

2010 öncesi dönemde Türkiye ciddi bir savaşa girmiş olsa jetlerini uçuracak yakıta ulaşmak için yabancı devletlerin insafına muhtaç durumdaydık. Çünkü Türkiye’de jet yakıtı üretmenin imkanı yoktu.

Türkiye 2019 yılından beri kendi jet yakıtını üreten ülke durumunda… Türk savaş uçaklarının yakıt ihtiyacının tamamını karşılayan STAR Rafineri, ülkemizin yıllık jet yakıtı ihtiyacının yüzde 25’inden fazlasını tek başına karşılayabiliyor. 

Salgının vurduğu Avrupa enerji buhranları yaşarken bu adımların her birinin önemi daha da iyi anlaşılıyor. Pandemi sürecinde ülkelerin kendi içine kapanması nedeniyle dünyanın dört bir yanında pek çok sanayici ham madde tedarikinde zorlanırken Türkiye’de tedarik sıkıntısı yaşamıyor. Bugün Avrupa, doğalgazsız kışı nasıl geçireceğinin kaygısını yaşarken Türkiye’nin böyle bir sıkıntısı yok.

Yine Azerbaycan’dan Anadolu’ya uzanan Trans Anadolu Doğalgaz Boru Hattı TANAP’tan sağlanan gaz akışının önemi vurgulanıyor.

Türkiye’nin bu zorlu dönemde ihtiyacı olan enerjinin tedarik zincirinde kırılmalar yaşanmamışsa geçmişte atılan bu adımların büyük katkısı var.

Dün içimizin yağlarını eriten aleme ibret bir gelişmeyi hatırlatarak final yapalım; 

Kanadalı Telemus Systems diye bir şirket vardı. Türkiye’nin insansız hava araçlarına monte edilen bazı parçaları tedarik ettiğimiz firma… Artık yok. Kanada hükumetinin Türkiye’ye uyguladığı silah ambargosu sonrası TUSAŞ’tan sipariş alamayan şirket, 2021’de hiç gelir sağlayamayarak iflas bayrağını çekti. 

Şirketin ana müşterisi zaten TUSAŞ idi. Ambargo sonrası ASELSAN tarafından geliştirilen ve insansız hava araçlarına entegre edilebilen elektro-optik keşif, gözetleme ve hedefleme sistemi CATS sayesinde bu alanda dışa bağımlılık sonlandırılmıştı.

Biz yükseliyoruz, onlar batıyor. Ülkemizi her alanda dışa bağımlılıktan kurtarmak için mücadele verenlere selam olsun!

Osman Ateşli – Haber7 


Twitter: @oatesli 


Facebook’un yeni adı ve logosu belli oldu! Mark Zuckerberg duyurdu

Facebook’un CEO’su Mark Zuckerberg, tüm dünyanın merakla beklediği açıklamayı yaptı. Şirket adının Meta olarak değiştirildiğini duyurdu.

Facebook’un yeni adı ve logosu belli oldu! Mark Zuckerberg duyurdu

Facebook‘un CEO’su Mark Zuckerberg, şirketin isminin Meta olarak değiştirileceğini duyurdu.

Facebook, WhatsApp, Instagram ve Messenger uygulamasını bünyesinde barındıran Facebook Inc.’nin çatı kuruluşunun yeni adı ‘Meta’ olarak adlandırılacak


Suriye’nin kuzeyine Rus savaş uçakları konuşlandırıldı iddiası

Türkiye’nin Suriye’ye yönelik askeri harekat sinyalinin ardından güney sınırlarında sıcak bir gelişme yaşandı. Sosyal medyada paylaşılan görüntülerde ilk kez bir Rus uçağının Suriye’nin kuzeyine konuşlandırıldığı görüldü

Suriye'nin kuzeyine Rus savaş uçakları konuşlandırıldı iddiası
Rusya‘ya ait savaş uçaklarının ilk kez Suriye‘nin Türkiye sınırına yakın bölgelere konuşlandığı iddia edildi.

Sosyal medyada aktivistler tarafından paylaşılan bir fotoğrafta Mardin Nusaybin’in karşısında yer alan Kamışlı’da Rus savaş uçağı Su-35S’in iniş yaptığı görülüyor.

Rus haber ajansı RT’de yer alan habere göre böylece ilk kez Rusya’ya ait savaş uçakları Suriye’nin kuzeyine konuşlandırılmış oldu.


Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, daha önce Suriye’nin kuzeyindeki PKK/YPG güçlerine karşı askeri harekat sinyali vermişti.

Konuyla ilgili henüz resmi bir açıklama yapılmadı.

13. Cumhurbaşkanı Erdoğan,  29 Ekim Cumhuriyet Bayramı’nı yayımladığı bir video mesajla kutladı. Erdoğan’ın açıklamalarından öne çıkanlar şöyle:

Şanlı tarihimizin altın halkalarından biri olan bu gurur günümüzü bizimle paylaşan tüm dostlarımızın 29 Ekim Cumhuriyet Bayramı’nı tebrik ediyorum.

Cumhuriyetimizin banisi Gazi Mustafa Kemal Atatürk ile kahraman silah arkadaşlarını minnetle anıyorum.

Cumhuriyet’imizin 100. yılı artık ufukta iyice belirmişken, hiçbir sinsi saldırının bizi yolumuzdan alıkoymasına izin vermeyeceğiz. Birliğimize, beraberliğimize sımsıkı sarılarak büyük ve güçlü Türkiye davamızı hayata geçireceğiz.


Putin, ABD’nin Suriye’ye yönelik yaptırımlarını hafifletmek için İsrail’den yardım istedi

Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin’in, İsrail Başbakanı’ndan Esed yönetimine yaptırımları hafifletmesi için ABD yönetimine arabuluculuk yapmasını istediği iddia edildi

Putin, ABD'nin Suriye'ye yönelik yaptırımlarını hafifletmek için İsrail'den yardım istedi

ABD merkezli haber sitesi Axios muhabiri Barak Ravid’in İsrailli yetkililere dayandırdığı bilgiye göre Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, İsrail Başbakanı Naftali Bennett’ten Biden yönetimini, Rus şirketlerinin ülkenin yeniden inşasında yer almasına izin vermek için Suriye’ye yönelik yaptırımların bir kısmını hafifletmeye teşvik etmesini istedi.

Putin’in geçen Cuma günü Soçi’de yaptığı görüşmede Bennett’e bazı Rus şirketlerinin ABD yaptırımlarından etkilenmek istemedikleri için Suriye’de iş yapmaktan korktuklarını söylediği iddia edildi.

İsrailli yetkililer, Putin’in Rus gelirlerini artırmak ve Suriye ekonomisindeki etkisini artırmak için Rus şirketlerinin Suriye’deki büyük yeniden yapılanma projelerinin çoğunu satın almasını istediğini söyledi

Yetkililere göre Ruslar, yaptırımların olduğu gibi devam etmesinin İran şirketlerinin büyük projeleri tekellerine almalarının ve böylece İran’ın Suriye’deki etkisini artırmanın yolunu açtığını savunuyorlar.

Kaynak, Rusların, İsrail’in İran’ın Suriye’deki kontrolünü zayıflatma konusundaki çıkarlarının Bennett hükümetini Biden yönetimini yaptırımları hafifletmeye zorlamaya teşvik edeceğini umduğunu belirtti.

Rusların, Suriye’de ilerlemenin yollarını tartışmak için Rusya, İsrail ve ABD’nin ulusal güvenlik danışmanlarıyla üçlü bir toplantı yapmaya çalıştıklarını, İsrailli yetkililerin bu fikri iki tarafla tartıştıklarını söylediklerini vurguladı.

ABD medyası daha önce ABD Başkanı Joe Biden yönetimini Esad yönetimini baskı altına alma yönündeki Amerikan yaklaşımından vazgeçmekle suçlamıştı.


Financial Times: Erdoğan baş düşmanına el uzatıyor

Karabağ’daki gelişmelere dair bir haber hazırlayan İngiliz Financial Times gazetesi, masada olmamasına rağmen Türkiye’nin sahada aktif olduğunu ve Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın “baş düşmanı” Ermenistan’a el uzattığını belirtti.


Israel’s Post-American Strategic Challenge

Biden’s betrayal.

A report last week about the discussions Israel and the United States are now holding regarding the Iranian nuclear program was nothing short of an earthquake.

On Tuesday, Israel Hayom ran a red headline on its front page: “Iran is cozying up to moderate states, and Israel is worried.” The story, by military correspondent Yoav Limor, told us two deeply alarming things about the state of American-Israeli coordination on Iran’s nuclear program.

First, the Americans are not working with Israel to block Iran from becoming a nuclear power. They are working against Israel.

The Americans and Israelis agree that Iran is on the verge of becoming a nuclear breakout state, which can assemble nuclear weapons at will. But whereas they agree on the status of Iran’s quest for military nuclear capability, they disagree about what the response to the current state of Iran’s nuclear program should be.

Israel’s position is that the United States should take diplomatic and economic action, and at a minimum threaten military action if Iran refuses to reinstate the limitations on its nuclear activities set out in the so-called Joint Comprehensive Plan of Action, or JCPOA. The 2015 nuclear deal permitted Iran to enrich limited quantities of uranium to the level of 3.67 percent. Iran is currently enriching massive quantities of uranium to 60 percent—just a step away from weapons-grade.

U.S. President Joe Biden and his advisers are unwilling to consider placing additional economic sanctions on Iran. Indeed, the administration is turning a blind eye to Iran’s export of massive quantities of oil and gas to China and other states, in breach of the sanctions. The Americans say they may be willing to consider taking diplomatic action of some form or another, but in exchange, they demand Israeli concessions to the Palestinians.

In short, Limor’s article reported that the United States has made clear to Israel that it will take no effective action to block Iran from becoming a nuclear power.

The second stunning bit of information in Limor’s article is that the Lapid-Bennett government has no idea what to do in the face of America’s position. Instead of accepting reality and moving to face Iran without the United States, Israel’s government is opting to cling ever tighter to Washington.

Limor wrote, “The Israeli effort to reach maximal cooperation with the U.S. is under way, among other reasons, because of the fact that Israel has very few options left.”

To maintain coordination with the administration, which does not share Israel’s goals, the Lapid-Bennett government has changed Israel’s goals. It now supports the Biden administration’s efforts to return the United States to the JCPOA. In 2018, then-President Donald Trump abandoned the deal because Iran negotiated it in bad faith and was systematically breaching the JCPOA’s limitations on its nuclear operations.

During his premiership, Benjamin Netanyahu opposed all aspects of the JCPOA, because he recognized that it facilitates and provides U.N. legitimacy for Iran’s nuclear weapons program. The Lapid-Bennett government justifies its radical break with the past by arguing that an Iranian return to the JCPOA’s limitations on its nuclear activities will slow its advance to the bomb, and buy Israel time which it “can use to wage a diplomatic campaign and to speed up its military preparations to keep Iran from a nuclear bomb in the future.”

In other words, to buy time in its effort to block Iran from acquiring nuclear weapons, Israel is legitimizing the JCPOA which legitimizes and guarantees the success of Iran’s efforts to develop a nuclear arsenal. The government argues that after legitimizing Iran’s nuclear program (by supporting the JCPOA), it will have the time to wage a diplomatic campaign to delegitimize Iran’s nuclear program, and to develop a military capacity to attack Iran’s nuclear installations which the JCPOA legitimizes.

Israel’s operational and strategic incoherence stems from the government’s inability to reconcile itself to the fact of U.S. betrayal. By abandoning the United States’ longstanding opposition to Iran’s nuclear program, the Biden administration hasn’t simply dashed Israel’s hope of coordinating its efforts with Washington. It has obliterated the guiding wisdom at the foundation of Israel’s 50-year security partnership with America. That wisdom has it that America’s security partnership with Israel is the most important guarantee of Israel’s national security.

The notion that the United States—rather than Israel’s power and willingness to bring that power to bear—is Israel’s most important strategic asset was born in the aftermath of the 1968-1970 War of Attrition. It became the foundation for Israeli strategic planning in the wake of the 1973 Yom Kippur War. During that period, in exchange for U.S. weapons, Israel agreed to abide by the U.S. demand that Israel stand down and not defeat its enemies. In response to U.S. pressure, Israel did not destroy the Egyptian Third Army when IDF forces encircled it at the end of the Yom Kippur War.

The United States saved the PLO and Yasser Arafat in Beirut in 1982.

It saved Arafat and the PLO again in Ramallah in 2002.

Washington saved Hezbollah in 2006.

It saved Hamas in multiple battles since 2008.

The United States torpedoed Israel’s anti-Iran collaboration with Georgia in 2007-8. It subverted Israel’s strategic cooperation with Azerbaijan against Iran in subsequent years.

In each episode, Israel’s security establishment accepted Washington’s stand-down orders because the generals valued U.S. arms more than decisive victory.

In the case of Iran and its nuclear program, this approach is the reason Israel lacks the military capacity to significantly downgrade Iran’s nuclear capabilities. Despite overwhelming evidence that Iran’s nuclear program is directed against Israel first and foremost, and that the United States has never intended to take military action to block Iran’s path to the bomb, Israel’s generals have long insisted that Iran’s nuclear program is an “international problem.” Israel, they have consistently argued, must allow the United States to lead international efforts to block Iran’s race to the bomb.

This position was most vividly and fatefully followed in 2010 when then-Mossad director Meir Dagan and then-IDF Chief of General Staff Gabi Ashkenazi refused an order by then-Prime Minister Netanyahu and then-Defense Minister Ehud Barak to prepare the army and the Mossad to attack Iran’s nuclear installations. Not only did the top commanders refuse the order, but in an interview shortly before his death, Dagan revealed that he had informed his CIA counterpart, Leon Panetta, about the order he and Ashkenazi rejected.

Throughout Barack Obama’s years in the White House, Israel’s security establishment refused to face the obvious implications of his nuclear diplomacy. Instead, Dagan and his successor Tamir Pardo, along with Ashkenazi and his successor Benny Gantz, all insisted that Israel had to toe Obama’s line. The generals opposed Netanyahu’s diplomatic efforts against the JCPOA.

Today, the security establishment blames Netanyahu for Iran’s sprint to the nuclear finish line. The generals say Netanyahu was wrong to convince Trump to leave the nuclear deal. To be sure, Iran is now enriching more uranium to higher levels of enrichment than it did when it agreed to the JCPOA in 2015. But according to those involved in the proceedings, in 2015 Iran lacked the ability to enrich uranium to 60 percent.

During the course of the JCPOA, Iran developed advanced centrifuges to enrich uranium to bomb-grade or near bomb-grade levels. The idea that the ayatollahs wouldn’t be doing what they are doing now if the United States hadn’t left the deal strains credulity. And with the United States out of the deal, the chances of blocking Iran’s path to the bomb were far greater than they had been beforehand.

The truth is that Netanyahu wouldn’t have been as dependent on Trump, and Israel’s prospects for blocking Iran’s nuclear advances would not be in disarray today, were it not for the security establishment’s refusal to develop strategic options for blocking the Iranian regime’s path to a nuclear arsenal independent of Washington. Israel would not be where it is today if Dagan and Ashkenazi had followed Netanyahu and Barak’s order in 2010.

Last year, the security brass erupted after Trump announced the United States would sell F-35 fighter jets to the United Arab Emirates. Defense Minister Benny Gantz and his colleagues argued the sale would erode Israel’s qualitative military edge over its neighbors. Netanyahu, for his part, countered that the UAE doesn’t threaten Israel and that the strategic advantage Israel gains from peace with the Arab states of the Persian Gulf far outweighs the dangers emanating from the F-35 sale to the UAE.

In the wake of this dispute, Washington-based Middle East expert and former senior Bush and Trump administrations official David Wurmser published a cost-benefit analysis of U.S. military support for Israel. Titled, “Reflections on the US Guarantee of a Qualitative Military Edge to Israel,” Wurmser’s article provoked a classified discussion in the Knesset’s Foreign Affairs and Defense Committee last year.

Wursmer argued that the price Israel has paid for U.S. weapons transfers has been exorbitant. Israel, he wrote, “bartered its strategic freedom of maneuver and initiative in exchange for a qualitative military edge in weaponry.”

Israel’s dependence on U.S. weapons created a vicious cycle. With each passing year, “Israel depended ever more on cutting-edge American arms, relied ever more on U.S. aid to pay for it, which demanded ever more of Israel to subordinate its strategic initiative, maneuver and planning to American regional policies.”

This progression, Wurmser explained, would leave Israel’s will questioned, deterrence weakened and compromised—”all of which invited a greater threat which demanded yet more weaponry.”

Invariably, Wurmser noted, “those policies entailed further Israeli restraint and acquiescence to America’s attempts to downplay its closeness to Israel in order to court key Arab nations, and ultimately to pursue peace processes which exacted concessions from Israel in an attempt to reconcile the two sides of this ‘balancing’ act. The strategic dependence of Israel on the U.S. always guaranteed that Israel’s security establishment would support such restraint and conciliation.”

If the F-35 sale to the UAE caused Israel’s security establishment to worry about the future of Israel’s qualitative edge, the Biden administration’s betrayal of Israel in relation to Iran utterly devastates the basic conceptual framework at the heart of the security establishment’s strategic thinking. Israel’s military relationship with the United States is now demonstrably not preferable to strategic independence and freedom.

It is hard to know what will happen with the JCPOA. Maybe Iran will agree to abide by it in exchange for sanctions relief. Maybe it won’t. Maybe it will slow down its uranium enrichment. Maybe it won’t. But the notion that a deal that paves Iran’s path to a nuclear arsenal is the proper means to stem Iran’s nuclear advance is absurd.

It is also far from clear what the impact of “U.S. diplomatic pressure,” (if it is ever employed), will have on Iran. Between its catastrophic defeat in Afghanistan and its weak defense of Taiwan in the face of Chinese threats, America’s threats carry far less weight than they once did.

What is absolutely apparent, however, is that Israel’s security establishment needs to wake up from its American delusion. America does not have Israel’s back. Only Israel has Israel’s back.